• Piękna biżuteria
• Srebrne platery
• Technika close pladng
• Srebrzenie metodą galwaniczną
• Elektrotypia

Pieprzniczki wykonane ze srebra

Na początku XVIII w. popularne srały się srebrne pieprzniczki w formie latarni morskiej. Nakrywa zamocowana jest na zawias bagnetowy. Ta pieprzniczka została wykonana przez Johna Smitha w 1703 r. Egzemplarze tak wczesne są dość ciężkie i wyglądają masywnie — pieprz był wówczas drogi i zasługiwał na dobrej jakości pojemnik. Ten wart jest kilkakrotnie więcej niż pieprzniczka na zdjęciu głównym.

Adama, znanego wytwórcy, będzie bardzo poszukiwana i – jeśli jest w doskonałym stanic – będzie kosztowała o połowę więcej niż egzemplarz okrągły. Nakrywa ma wydatną krawędź, na której powinny widnieć znaki złotnicze. Irlandzkie srebra prowincjonalne są chętnie kolekcjonowane nie tylko w Irlandii, ale również w wielu innych krajach, a ta skromna kuchenna pieprzniczka, dzieło Williama Ciarka z Cork, będzie obiektem bardzo poszukiwanym. Przedmioty tego typu nazywane są pieprzniczkami kuchennymi, ponieważ mają uchwyt ulatwiający kucharzowi przyprawianie potraw. srebrne pieprzniczki tego kształtu pochodzą sprzed 1730 r. i jest ich niewiele.

Srebrne pieprzniczki wyrabiano od końca XVII w., często w zestawach po trzy pojemniczki –jeden większy i dwa mniejsze. Większy służył do cukru pudru, mniejsze do pieprzu. Czasem można spotkać niewielkie pojemniczki przypominające srebrne pieprzniczki, z nakrywą zdobioną grawerowanym ornamentem, ale pozbawione otworków – byty to naczynka na suchą musztardę.

Ziarna gorczycy nie wypadały przez otworki, toteż trzeba było otwierać wieczko, aby wydobyć zawartość. Popularność pieprzniczek zmniejszyła się w końcowych latach XVIII w., a ich miejsce zajęły zestawy do przypraw. Pojedyncze
srebrne pieprzniczki są kolekcjonowane, choć zestaw będzie miał większą wartość. Starsze często były egzemplarzami pojedynczymi.

Pieprzniczka na zdjęciu głównym wykonana została w 1761 r. przez Samuela Wooda, jednego z najbardziej znanych w tym okresie rzemieślników wytwarzających tego rodzaju przedmioty. Wysokość i cebulasty kształt niemal nie ulegały zmianom w ciągu XVIII stulecia, choć stopka stawała się coraz wyższa. Ta pieprzniczka ma dwie ważne zalety zwiększające jej atrakcyjność: ` bardzo dekoracyjny ażur i grawerunek na nakrywie
herb z tego samego okresu.

Srebrne pieprzniczki w kształcie ośmioboku są bardzo dekoracyjne, zwykle pochodzą z wczesnego okresu i są rzadsze niż okrągłe, toteż zawsze cenione są wyżej. Taka jak ta z 1718 r., dzieło Charlesa srebrne pieprzniczki z półkulistą nakrywą przypominającą bułeczkę produkowano w XVIII w.; ta została wykonana w 1731 r. przez Johna Gamona. Naczynia re są mniejsze niż większość tego typu przedmiotów, mierzą ok. 7,5 cm i należą do najtańszych.

Srebrne pieprzniczki z półkulistą nakrywą mają znaki wybijane najczęściej na dekoracji ażurowej. Ponieważ nakrywa nie ma wydatnej krawędzi, często spada. Wiele takich nakryw zaginęło i zastąpiono jc innymi. Jeśli nakrywa nie pochodzi z tego samego okresu, co pojemnik, najlepiej nie kupować takiego egzemplarza.