• Piękna biżuteria
• Srebrne platery
• Technika close pladng
• Srebrzenie metodą galwaniczną
• Elektrotypia

Bransolety wieczorowe

Niektórzy artyści jubilerzy – jak Jean Fouquet, Raymond Templier, Jean Despres i Gerard Sandoz – łączyli rozmaite kamienie z metalami; w Szwecji Wiwen Nilsson uzupełniał srebro dużymi kawałkami kryształu. Bransolety wieczorowe składały się z luźnych sznureczków pereł, spinanych wielkim, wysadzanym perłami medalionem, z którego zwisały dodatkowe sznury pereł. Takie ozdoby noszono powyżej łokcia. Bardzo modne były również ciężkie, prymitywne obręcze, wzorowane, m.in. przez Jeana Fouqueta, na bransoletach afrykańskich.

Wraz z sukniami bez rękawów i szaleństwem sportu bardzo popularne w latach dwudziestych stały się bransoletki do zegarków. Jean Patou wylansował w świecie mody typ garęonne („chłopczycy"), odkrywając gwiazdę tenisa Suzanne Lenglen. Każda kobieta, nawet jeśli nie uprawiała sportu, chciała choć wyglądać na sportsmenkę.